Een afwijzing krijgen is meestal niet het leukste onderdeel van een nieuwe stap. Toen ik in 2023 serieus werk wilde maken van mijn ontwikkeling als voice-over, meldde ik mij aan bij een stemmenbureau. Ik stuurde mijn demo en cv op en belde een paar dagen later om te vragen of alles goed was aangekomen.
Dat was zo. Maar ze zouden mij niet opnemen in hun stemmenbestand. Ze hadden al voldoende beginnende stemmen uit hun eigen opleidingsbron. Er was dus geen plek voor mij. Balen, natuurlijk. Maar het gesprek dat daarop volgde, bleek interessanter dan ik had verwacht.
een duidelijke afwijzing.
De casting director en oprichter van het bureau nam de tijd om haar beslissing toe te lichten. Geen vaag verhaal, geen “we houden je in gedachten”, maar een duidelijke reden. Dat vond ik prettig.
Een afwijzing is niet ineens leuk omdat iemand hem vriendelijk brengt. Maar het maakt wel verschil als je begrijpt waarom een keuze wordt gemaakt. En er gebeurde nog iets onverwachts: ik kreeg een paar bruikbare tips over mijn spraaktechniek. Ze wist waar ze het over had en daar kon ik ook echt wat mee.
feedback waar je iets aan hebt.
In een nieuw werkveld ben je geneigd om vooral te willen weten of je goed genoeg bent. Dat merkte ik bij mezelf ook. Je wil dit al heel lang. Je hebt je georiënteerd, een stemtraining gevolgd, een demo gemaakt, je eerste contacten gelegd en dan wil je natuurlijk graag dat iemand zegt: ja, kom maar bij ons.
Maar zo werkt het niet altijd. Soms krijg je geen plek. Soms krijg je geen antwoord. En soms krijg je wel antwoord, maar niet het antwoord waarop je hoopte. Wat dan helpt, is informatie waar je verder mee kunt. De feedback van deze casting director veranderde de afwijzing niet in een succes. Maar ze maakte het gesprek wel waardevol. Ik kreeg iets om op te letten en mee te oefenen. Dat is uiteindelijk veel bruikbaarder dan alleen horen dat het niet doorgaat.
oefenen, leren en meters maken.
Een deel van mijn ontwikkeling als voice-over speelt zich af in de studio’s van stichting Dedicon. Sinds 2023 ben ik daar vrijwillige voorlezer en spreek ik luisterboeken in. Dat werk levert niet alleen veel spreekuren op. Het leert me ook om aandachtig te lezen, mijn stem over langere tijd te gebruiken en steeds bewuster te luisteren naar wat ik doe.
Daarnaast blijf ik oefenen, trainingen volgen en luisteren naar andere stemmen. Niet omdat er één moment is waarop je ineens “klaar” bent als voice-over. Maar omdat je blijft groeien door het te doen. En omdat het zo ontzettend leuk is om met stemmen bezig te zijn. En soms helpt een gesprek met iemand die kritisch naar je werk luistert je weer een stukje verder.
niet iedere deur hoeft open.
Achteraf ben ik dus niet vooral blijven hangen in het feit dat ik niet werd opgenomen in dat stemmenbestand. Ik ben vooral blij dat ik een gesprek had waar ik iets aan had. Dat betekent niet dat iedere afwijzing een verborgen kans is. Soms is een nee gewoon een nee. Maar je kunt wel proberen te onderscheiden wat je uit zo’n moment kunt meenemen. Een tip. Een inzicht. Een aanwijzing voor iets waar je verder aan wilt werken.
En soms ook de bevestiging dat je dit vak nog steeds graag wilt doen. Een afwijzing is niet altijd een uitnodiging om harder te duwen. Soms is het vooral een moment om goed te luisteren, iets mee te nemen en je eigen weg te vervolgen.
verder lezen.
Benieuwd hoe mijn stem klinkt? Luister naar mijn demo’s.